Άρθρο Γνώμης του ε.α.
Παρατηρώντας τα πρόσφατα δημοσκοπικά ευρήματα, ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα πρωτοφανές φαινόμενο για τα ελληνικά πολιτικά χρονικά. Ενώ η κυβερνητική παράταξη καταγράφει σημαντικές απώλειες, διολισθαίνοντας σε ποσοστά που αγγίζουν το 20%-25%, η αξιωματική και η ελάσσονα αντιπολίτευση αδυνατούν να εισπράξουν αυτή τη δυσαρέσκεια. Η δεξαμενή της «Θεσμικής Σταθερότητας» αδειάζει, αλλά οι «σωλήνες» που θα έπρεπε να οδηγούν τους ψηφοφόρους προς τα εναλλακτικά κυβερνητικά σχήματα φαίνονται φραγμένοι.




