Τον «Έναν» η Ιστορία καταδεικνύει πρέπει «να φοβάσαι»

 Άρθρο Γνώμης του ε.α.

Εισαγωγή

Στην εποχή των μεγάλων δεδομένων, των απρόσωπων θεσμών και της «μάζας», επικρατεί η ψευδαίσθηση ότι οι εξελίξεις είναι προϊόν ανώνυμων διεργασιών. Όμως, αν ξεφυλλίσει κανείς την παγκόσμια ιστορία με καθαρή ματιά, θα διαπιστώσει μια αδιάψευστη αλήθεια: η ροή του χρόνου δεν άλλαξε ποτέ από τα πλήθη, αλλά από τη βούληση, το όραμα ή το μένος του «Ενός». Το σύστημα, κάθε σύστημα, δεν φοβάται την οργή των πολλών που δεν έχουν κατεύθυνση· τρέμει την ακλόνητη στάση του ενός που αρνείται να συμβιβαστεί.

Α΄ Μέρος: Η Ιστορική Νομοτέλεια της Μονάδας

Από την αρχαιότητα ως σήμερα, η ιστορία είναι μια διαδοχή από «αποτυπώματα» προσωπικοτήτων. Ο Μέγας Αλέξανδρος δεν μετέφερε απλώς στρατεύματα, αλλά έναν ολόκληρο πολιτισμό στην Ανατολή. Ο Αννίβας και ο Αττίλας απέδειξαν ότι ένας άνθρωπος αρκεί για να κλονίσει ολόκληρες αυτοκρατορίες. Ο Ιούλιος Καίσαρ και ο Ναπολέων επαναπροσδιόρισαν τον χάρτη και το δίκαιο, ενώ ο Νέρων και ο Χίτλερ κατέδειξαν την ολέθρια δύναμη της μονάδας όταν αυτή εκπορεύεται από το σκότος.

Δεν είναι όμως μόνο οι στρατηλάτες. Ο Χριστός και ο Μωάμεθ άλλαξαν την πνευματική πορεία της ανθρωπότητας χωρίς στρατιές στην αφετηρία τους. Η Ελισάβετ Α΄, η Βικτωρία και η Ελισάβετ Β΄ σφράγισαν ολόκληρους αιώνες σταθερότητας. Ο Τσώρτσιλ στάθηκε το ανάχωμα όταν όλα γύρω του κατέρρεαν, και ο Ουάσινγκτον θεμελίωσε ένα έθνος από το μηδέν. Στην ελληνική πραγματικότητα, ο Καποδίστριας υπήρξε η φωτεινή μονάδα που επιχείρησε να μετατρέψει μια διαλυμένη επαρχία σε ευρωπαϊκό κράτος, πληρώνοντας το τίμημα της μοναδικότητάς του.

Β΄ Μέρος: Γιατί το Σύστημα Τρέμει το «Φαινόμενο»

Σήμερα, στην Ελλάδα της παρακμής, της θεσμικής ανυποληψίας και της εθνικής υποχώρησης, το σύστημα αισθάνεται ασφαλές όσο ο λαός παραμένει μια κατακερματισμένη μάζα. Όταν όμως εμφανίζεται ο «Ένας» —αυτός που δεν εξαγοράζεται, που δεν εκφοβίζεται και που η ηθική του υπεροχή λειτουργεί ως καθρέφτης της συστημικής σήψης— τότε ο μηχανισμός πανικοβάλλεται.

Το σύστημα βαφτίζει τέτοιες περιπτώσεις ως «φαινόμενα» για να τις απομονώσει, να τις παρουσιάσει ως κάτι εξωπραγματικό ή παροδικό. Στην πραγματικότητα, τις φοβάται γιατί ο «Ένας» έχει τη δύναμη να αφυπνίσει το κοιμώμενο ένστικτο των πολλών. Η μονάδα που φέρει την αλήθεια και τον πόνο της δικαιοσύνης μετατρέπεται σε καταλύτη. Δεν χρειάζεται πολιτικά αξιώματα· η ίδια η παρουσία του και ο λόγος του γίνονται το «τείχος» πάνω στο οποίο συντρίβονται τα επικοινωνιακά τεχνάσματα της εξουσίας.

Συμπεράσματα - Διαπιστώσεις

• Η ηθική ισχύς είναι ανώτερη της υλικής: Ένας άνθρωπος με απόλυτη προσήλωση στο δίκαιο μπορεί να ξεγυμνώσει έναν ολόκληρο κρατικό μηχανισμό.

• Η ιστορία επαναλαμβάνεται: Όπως οι εφευρέτες άλλαξαν την καθημερινότητά μας με μια ιδέα, έτσι και ένας ηγέτης ή μια εμβληματική προσωπικότητα μπορεί να αλλάξει τη μοίρα ενός έθνους.

• Ο φόβος της εξουσίας: Το σύστημα δεν φοβάται την αντιπολίτευση, φοβάται την αλήθεια που δεν μπορεί να διαχειριστεί.

Επίλογος

Υπάρχει περίπτωση ένας άνθρωπος να απελευθερώσει την Ελλάδα; Η απάντηση της ιστορίας είναι ένα ηχηρό «Ναι». Αρκεί αυτός ο «Ένας» να διαθέτει το ανάστημα του Καποδίστρια και την ψυχή εκείνων που δεν λογάριασαν ποτέ το κόστος απέναντι στο χρέος. Η Ελλάδα σήμερα δεν αναζητά απλώς διαχειριστές, αλλά εκείνη τη μονάδα που θα λειτουργήσει ως εθνικός αναβάτης, φέρνοντάς μας ξανά σε επίπεδα διαβίωσης και ευημερίας. Τον «Έναν» πρέπει να φοβούνται όσοι κρατούν τη χώρα στο σκοτάδι, γιατί η ιστορία δείχνει πως πάντα ένας αρκεί για να φέρει την αυγή.

#History #Leadership #Greece #Justice #PowerOfOne #Civilization #Change #Kapodistrias #MoralCourage