«Πολιτική αιχμαλωσία» και «Ορφανή δυσαρέσκεια»

 Άρθρο Γνώμης ε.α.

 

Οριοθετώντας και αναλύοντας «Τις τρείς δεξαμενέςψηφοφόρων», οδηγηθήκαμε στο πως πρέπει να διαμορφωθεί «Η στρατηγική τωνπολιτικών κομμάτων» και στη συνέχεια αναλύσαμε «Το πολιτικό παράδοξο: ΗΚυβέρνηση φθίνει, η Αντιπολίτευση δεν «Ανθεί»».

Ουσιαστικά περιγράφουμε το φαινόμενο της «πολιτικής αιχμαλωσίας» και της «ορφανής δυσαρέσκειας».

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση πέφτει αλλά η αντιπολίτευση παραμένει στάσιμη οφείλεται, κατά τη γνώμη μου, σε τρεις πολύ συγκεκριμένους λόγους:

 

1. Το Σύνδρομο του «Κανένα» (The Alternative Deficit)

Οι ψηφοφόροι της σταθερότητας (η δεξαμενή που συζητήσαμε) δεν ψηφίζουν με βάση το «ποιον αγαπούν», αλλά με βάση το «ποιος μπορεί να διαχειριστεί την κρίση αύριο το πρωί».

• Η πραγματικότητα: Παρόλο που η κυβέρνηση φθείρεται από την καθημερινότητα, η αντιπολίτευση (μείζονα και ελάσσονα) δεν έχει καταφέρει να παρουσιάσει ένα πρόσωπο που να εκπέμπει πρωθυπουργικό ανάστημα.
• Το αποτέλεσμα: Ο κόσμος φεύγει από το «κουτί» της κυβέρνησης, αλλά επειδή δεν βλέπει άλλο «κουτί» που να του εμπνέει ασφάλεια, μένει στο ενδιάμεσο κενό.

 

2. Η Ιδεολογική «Αφασία» της Αντιπολίτευσης

Η αντιπολίτευση αυτή τη στιγμή κάνει το λάθος να επιτίθεται στην κυβέρνηση με όρους του παρελθόντος, ενώ τα προβλήματα του κόσμου (τεχνολογική υστέρηση, δημογραφικό, ακρίβεια) απαιτούν λύσεις του μέλλοντος.

• Υπάρχει μια ασυμφωνία φάσης: Η κυβέρνηση κάνει λάθη στο «σήμερα», αλλά η αντιπολίτευση απαντά με συνθήματα του «χθες». Αυτό δεν πείθει τον ψηφοφόρο που αναζητά σύγχρονο όραμα.

 

3. Ο Φόβος της «Παλινόρθωσης του Χάους»

Υπάρχει ακόμα ένα ισχυρό συλλογικό τραύμα από την περίοδο της οικονομικής κρίσης.

• Πολλοί ψηφοφόροι, ακόμα και αν είναι οργισμένοι, προτιμούν τη «γνωστή κακή διαχείριση» από ένα «άγνωστο πείραμα».
• Η αντιπολίτευση δεν έχει καταφέρει να αποτινάξει από πάνω της τη ρετσινιά της «αστάθειας» ή της «έλλειψης σχεδίου». Έτσι, η δυσαρέσκεια δεν μετατρέπεται σε πολιτική επιλογή, αλλά σε παθητική αποχή.

 

4. Κατακερματισμός και «Εμφύλιος» της Αντιπολίτευσης

Αντί τα κόμματα της αντιπολίτευσης να κοιτάνε πώς θα πάρουν κόσμο από το 25% της κυβέρνησης, αναλώνονται στο πώς θα κλέψουν 1% το ένα από το άλλο. Αυτό εκπέμπει μια εικόνα αδυναμίας και ερασιτεχνισμού, που απωθεί τον ψηφοφόρο της «Θεσμικής Σταθερότητας».

 

Με λίγα λόγια: Η κυβέρνηση χάνει επειδή κουράζει, αλλά η αντιπολίτευση δεν κερδίζει επειδή δεν πείθει. Το εκλογικό σώμα αυτή τη στιγμή είναι σε μια κατάσταση «πολιτικής αναμονής» (standby).