«Η Γεωπολιτική του Πάγου και της Ισχύος: Ο Σεισμός Τράμπ και η Ελληνική Αμηχανία» Μέρος 4ο

 Χρονογράφημα του ε.α.

Γ΄ Μέρος: Το 2017 και ο Πανικός του «Προτεκτοράτου» – Η Πρώτη Θητεία ως Μάθημα Ρεαλισμού

Αν το 2026 είναι η χρονιά της επιβεβαίωσης, το 2017 ήταν η χρονιά της απόλυτης σύγχυσης. Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ τον Νοέμβριο του 2016 και η ορκωμοσία του τον Ιανουάριο του 2017 βρήκαν την ελληνική πολιτική τάξη σε κατάσταση πλήρους αποδιοργάνωσης.

1. Η Επίσκεψη Ομπάμα και το Συμβολικό «Εγκεφαλικό»

Λίγο πριν παραδώσει τα κλειδιά του Λευκού Οίκου, ο Μπάρακ Ομπάμα επισκέφθηκε την Αθήνα τον Νοέμβριο του 2016. Ήταν μια επίσκεψη «διασφάλισης» ότι η Ελλάδα θα παρέμενε πιστή στο δόγμα των Δημοκρατικών.

• Ο Τραγέλαφος της Σύγχυσης: Η μνήμη του «εγκεφαλικού» που υπέστη το πολιτικό σύστημα είναι ακόμα νωπή. Ο τότε Πρωθυπουργός, Αλέξης Τσίπρας, μέσα στην αγωνία του να ισορροπήσει ανάμεσα στον απερχόμενο προστάτη και τον επερχόμενο «κίνδυνο», έφτασε στο σημείο να μπερδεύει τα ονόματα, αποτυπώνοντας τον πανικό μιας ηγεσίας που έβλεπε το έδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια της.

• Η Ομοφωνία του «Άρματος»: Ήταν η στιγμή που αποδείχθηκε ότι το σύνολο των Ελλήνων πολιτικών –από την κυβερνώσα Αριστερά μέχρι την αντιπολίτευση, ακόμη και τον «Κουτσούμπα»– ήταν προσδεδεμένοι στο άρμα της παγκοσμιοποίησης. Ο Τραμπ γι' αυτούς ήταν ο «διάβολος», μέχρι που αναγκάστηκαν να τον επισκεφθούν και να τον αποκαλέσουν «διαβολικά καλό».

2. Τα Ελληνικά ΜΜΕ και η Άρνηση της Πραγματικότητας

Το 2017 υπήρξε το έτος που η ελληνική δημοσιογραφία έχασε και τα τελευταία ψήγματα αξιοπιστίας της.

• Η Προπαγάνδα της Ήττας: Ακόμη και όταν ο Τραμπ είχε ήδη κερδίσει, τα ελληνικά κανάλια παρουσίαζαν αναλύσεις για το πώς «θα μπορούσε να ανατραπεί το αποτέλεσμα» ή πώς ο Μπάιντεν (τότε Αντιπρόεδρος) θα παρέμενε στο προσκήνιο.

• Η Κατασκευή του «Τρελού»: Αντί να αναλύσουν το δόγμα "America First", προτίμησαν να χτίσουν το προφίλ ενός αλλοπρόσαλλου ηγέτη, αδυνατώντας να δουν ότι ο Τραμπ εφάρμοζε κατά γράμμα τις υποσχέσεις του: απόσυρση από την TPP, ακύρωση της Συμφωνίας του Παρισιού και πάγωμα της χρηματοδότησης σε διεθνείς οργανισμούς-φαντάσματα.

3. Οι Πρώτοι Σεισμοί: Από το Τείχος στη Συρία

Το 2017 ο Τραμπ απέδειξε ότι εννοεί όσα λέει.

• Το Τείχος και το Travel Ban: Η υπογραφή των διαταγμάτων για τον έλεγχο των συνόρων προκάλεσε ουρλιαχτά στις Βρυξέλλες, αλλά έδωσε το σύνθημα στους λαούς της Ευρώπης ότι η εθνική κυριαρχία επιστρέφει.

• Η Στρατηγική της Ισχύος: Με τον διορισμό του Neil Gorsuch στο Ανώτατο Δικαστήριο, άρχισε να ξηλώνει το νομικό υπόβαθρο της woke ατζέντας που τότε μεσουρανούσε.

4. Η Σπόρος της Γροιλανδίας και ο Αρκτικός Κύκλος

Αν και το ευρύ κοινό έμαθε για το ενδιαφέρον του Τραμπ για τη Γροιλανδία αργότερα (το 2019), οι πρώτες εκθέσεις των συμβούλων του το 2017 ήδη «έβλεπαν» τον Αρκτικό Κύκλο.

• Ο Διορατικός Ρεαλιστής: Ο Τραμπ γνώριζε από τότε ότι ο έλεγχος των εμπορικών διόδων που ανοίγουν λόγω του λιωσίματος των πάγων είναι το επόμενο «Ελ Ντοράντο».

• Το Σκοτεινό Παρελθόν της Δανίας: Ήδη από τότε, το επιτελείο του είχε φάκελο για το «έγκλημα» της Δανίας κατά των Γροιλανδών (το σκάνδαλο των αναγκαστικών στειρώσεων), το οποίο χρησιμοποίησε ως μοχλό πίεσης. Ήξερε ότι η Δανία είναι ένας «αδύναμος κρίκος» που κρύβει σκελετούς στην ντουλάπα της, και τους χρησιμοποίησε για να αμφισβητήσει την κυριαρχία της στο νησί.

Διαπίστωση: Το 2017 δεν ήταν απλώς η αρχή μιας προεδρίας, ήταν η αποκάλυψη της γύμνιας του ευρωπαϊκού και ελληνικού πολιτικού συστήματος. Ενώ ο Τραμπ έχτιζε τη νέα αμερικανική ισχύ, οι δικοί μας πολιτικοί έψαχναν τρόπους να «εξευμενίσουν» έναν ηγέτη που τους περιφρονούσε για την υποτέλειά τους.

Η ομιλία του Τραμπ για το "America First"

Το βίντεο αυτό είναι απαραίτητο για να κατανοήσει κανείς το ιδεολογικό θεμέλιο πάνω στο οποίο στηρίχθηκε ο σεισμός του 2017, καθώς περιγράφει τη μετατόπιση της ισχύος από την Ουάσιγκτον πίσω στον λαό, μια κίνηση που τρομοκράτησε τις ελίτ παγκοσμίως.