...........Ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό, αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν ΤΙΠΟΤΑ!!!
Τι κοινό έχουν οι εξεγέρσεις στη Σερβία με την εκκωφαντική σιωπή για τα Τέμπη;
.jpg)
Πώς το πολιτικό κενό ανοίγει την κερκόπορτα για το αμείλικτο «Δόγμα του Σοκ»;
Έρχεται η νέα, μεγάλη σειρά 3 άρθρων.
🎧 Ακούστε την παρουσίαση και διαβάστε την αναγγελία στο Φωνή Εντός:
Προσεχώς: Η Κοινωνική Οργή και το Κενό Εκπροσώπησης (Νέα Σειρά)
Γιατί η παρέλαση και ο πατριωτισμός μας κατέληξαν να αποδίδουν τιμές στην ίδια την εξέδρα που χρεοκόπησε τη χώρα;
.jpg)
Η προσωπική εξομολόγηση ενός "πράσινου μπερέ" για την υποκρισία, τις ηρωίδες της Πίνδου, και τη διαφορά των δύο "Όχι".
Διαβάστε την ανάλυση στο Φωνή Εντός: Όχι με όχι έχει διαφορά
Άρθρο Γνώμης α.ε.
Άρθρο Γνώμης του ε.α.
Η περίπτωση της Μαρίας Καρυστιανού είναι όντως ένα εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο για τα ελληνικά δεδομένα, και ότι «διεμβολίζει» και τις τρεις δεξαμενές είναι η ουσία του προβλήματος για το υπάρχον πολιτικό σύστημα.
Άρθρο Γνώμης ε.α.
Οριοθετώντας και αναλύοντας «Τις τρείς δεξαμενέςψηφοφόρων», οδηγηθήκαμε στο πως πρέπει να διαμορφωθεί «Η στρατηγική τωνπολιτικών κομμάτων» και στη συνέχεια αναλύσαμε «Το πολιτικό παράδοξο: ΗΚυβέρνηση φθίνει, η Αντιπολίτευση δεν «Ανθεί»».
Άρθρο Γνώμης του ε.α.
Παρατηρώντας τα πρόσφατα δημοσκοπικά ευρήματα, ερχόμαστε αντιμέτωποι με ένα πρωτοφανές φαινόμενο για τα ελληνικά πολιτικά χρονικά. Ενώ η κυβερνητική παράταξη καταγράφει σημαντικές απώλειες, διολισθαίνοντας σε ποσοστά που αγγίζουν το 20%-25%, η αξιωματική και η ελάσσονα αντιπολίτευση αδυνατούν να εισπράξουν αυτή τη δυσαρέσκεια. Η δεξαμενή της «Θεσμικής Σταθερότητας» αδειάζει, αλλά οι «σωλήνες» που θα έπρεπε να οδηγούν τους ψηφοφόρους προς τα εναλλακτικά κυβερνητικά σχήματα φαίνονται φραγμένοι.
Άρθρο Γνώμης α.ε.
Η στρατηγική των πολιτικών κομμάτων διαμορφώνεται πλέον με βάση τη δυναμική αυτών των τριών δεξαμενών, καθώς η καθεμία απαιτεί διαφορετικό «κώδικα» επικοινωνίας και πολιτικής προσέγγισης:
Χρονογράφημα του ε.α.
Χρονογράφημα του ε.α.
Καθώς ο Ιανουάριος του 2026 φτάνει στο τέλος του, η εικόνα είναι πλέον κρυστάλλινη. Ο «σεισμός» που προκάλεσε ο Τραμπ δεν ήταν μια απλή εναλλαγή προσώπων στην εξουσία, αλλά η βίαιη επιστροφή της πραγματικότητας σε έναν κόσμο που είχε εθιστεί στις ιδεολογικές μυθοπλασίες και τις "woke" ατζέντες.
Χρονογράφημα του ε.α.
Μόλις συμπληρώθηκε ο πρώτος μήνας του 2026 και το παγκόσμιο σκηνικό θυμίζει πλέον την απόλυτη ανατροπή. Ο Ντόναλντ Τραμπ, έχοντας εδραιώσει την ισχύ του, δεν περιορίζεται πλέον σε εσωτερικές μεταρρυθμίσεις, αλλά επανασχεδιάζει τον παγκόσμιο χάρτη με μια «συναλλακτική» επιθετικότητα που αφήνει την Ευρώπη άφωνη.
Άρθρο Γνώμης α.ε.
Χρονογράφημα του ε.α.
Το χρονικό διάστημα μεταξύ των τελών του 2024 και των αρχών του 2025 θα μείνει στην ιστορία ως η περίοδος που η «εικονική πραγματικότητα» των συστημικών ΜΜΕ συγκρούστηκε μετωπικά με την ωμή αλήθεια της κάλπης και της βιολογίας.
Χρονογράφημα του ε.α.
Αν το 2026 είναι η χρονιά της επιβεβαίωσης, το 2017 ήταν η χρονιά της απόλυτης σύγχυσης. Η εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ τον Νοέμβριο του 2016 και η ορκωμοσία του τον Ιανουάριο του 2017 βρήκαν την ελληνική πολιτική τάξη σε κατάσταση πλήρους αποδιοργάνωσης.
Χρονογράφημα του ε.α.
Ο Ντόναλντ Τραμπ δεν είναι ένας κλασικός πολιτικός, και αυτή είναι η πρώτη και βασικότερη διαπίστωση που αρνήθηκαν να καταλάβουν οι Ευρωπαίοι και Έλληνες ηγέτες. Το προφίλ του, όπως διαμορφώθηκε μέχρι το 2026, είναι ένα κράμα επιχειρηματικού ρεαλισμού, αντισυστημικής οργής και γεωπολιτικής πυγμαχίας.
Χρονογράφημα του ε.α.
Για να καταλάβουμε τον «σεισμό» που βιώνουμε σήμερα, πρέπει να ανατρέξουμε στο DNA της αμερικανικής ισχύος. Οι ΗΠΑ δεν ξεκίνησαν ως παγκόσμιος χωροφύλακας, αλλά ως ένα πείραμα αυτοδιάθεσης που σταδιακά πίστεψε στο δικό του «έκδηλο πεπρωμένο» (Manifest Destiny).
