Δευτέρα, 15 Οκτωβρίου 2018

Το Μάτι, το Γουδί και το Αύριο


Άρθρο Γνώμης του Ευάγγ. Αθανασιάδη*



Παρακολουθώ τις ειδήσεις.
Για την τραγωδία στο Μάτι κάλεσαν τους Δημάρχους, τη Περιφερειάρχη, τον Αρχηγό της Αστυνομίας, τον Αρχηγό της Πυροσβεστικής, οιονεί κατηγορουμένους.
Ο στρατηλάτης υπουργός, που προΐστατο των επιχειρήσεων που είναι ;

Ας κάνουμε μερικές απλοϊκές σκέψεις.
Ο ένας Δήμαρχος θα πει τον άλλο Δήμαρχο και το αντίστροφο. Και οι δύο μαζί θα πουν τη Περιφερειάρχη.
Και οι τρείς μαζί θα δείξουν τον Αρχηγό της Πυροσβεστικής και ολίγον τι, της Αστυνομίας.

Η πολιτική προστασία θα δείχνει μια προς την τοπική αυτοδιοίκηση και μια προς τη πυροσβεστική, ο υπουργός προσπαθεί να βγει στο περιθώριο.

Η ανακρίτρια εάν κατηγορήσει πολιτικό πρόσωπο, «αμελλητί» πρέπει να στείλει την δικογραφία στη Βουλή, οπότε «ζήσε Μαϊ να φας τριφύλλι», και τελικώς έκθετος μένει ο Αρχηγός της πυροσβεστικής.

Όλοι κάνανε της εξυπνάδες τους και τις πολιτικές τους, στη πλάτη του Αρχηγού της Πυροσβεστικής.

Αυτή είναι η εξέλιξη της τραγωδίας στο Μάτι. Δλδ Δήμαρχοι, Περιφερειάρχης, Πολιτική προστασία και Υπουργοί κάνανε το κομμάτι τους και πληρώνει μόνο ο Αρχηγός της πυροσβεστικής.

Μα μήπως το ίδιο δεν ήταν και η δίκη των έξι στο Γουδί;

Χίλιοι κάνανε βλακείες και τη πλήρωσαν έξι, που κατά συγκυρία ή κατά λάθος τους ανατέθηκε κάποια θέση.

Ίσως κάποιος φιλόσοφος να πει: «αυτό είναι το τίμημα της Δόξας και του Αξιώματος».

Η πραγματικότητα είναι ότι αυτό είναι το τίμημα του ηλιθίου με αξίωμα.

Συμπέρασμα για το μέλλον:
«Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού».

Τώρα πλέον μιλάμε για το «τρείς εξαμαρτείν».
Και το συμπέρασμα για τους Αρχηγούς των Σωμάτων των Ενστόλων.
Λοιπόν Αρχηγοί. Αποδεικνύεται από τη πράξη, ότι δεν είστε απλά εκτελεστικά όργανα πολιτικών εντολών. Είστε και κάτι άλλο.

Άλλο είναι η μεταβίβαση διαταγών εντός της στρατιωτικής ιεραρχίας, που αφορούν την εκτέλεση στρατιωτικών καθηκόντων και τελείως ιδιαίτερη είναι η πολιτική εντολή προς τη στρατιωτική ηγεσία ή τους αρχηγούς σωμάτων ασφαλείας.
Εκεί χρειάζεται ειδικής μορφής ανάλυση και εκτίμηση.

Η πολιτεία, σας όρισε εκεί ως ειδικούς τεχνοκράτες. Εντολές οι οποίες αντίκεινται στην επιστήμη, πρακτική και θεωρία των αρμοδιοτήτων σας, δεν είναι εκτελεστές και πρέπει σθεναρά να υπερασπιστείτε τις θέσεις σας.

Είναι σαν ένας ιδιοκτήτης να απαιτήσει από τον πολιτικό Μηχανικό να παραλείψει όλες τις κολόνες από το σπίτι του. Προφανώς ο Πολ Μηχανικός θα δυσανασχετήσει έντονα και θα παραιτηθεί.

Έτσι, η εξασφάλιση των απαιτουμένων μέσων, υλικών, προσωπικού, πόρων και εκπαιδεύσεων είναι απαραίτητα και απαιτητά χωρίς συμβιβασμούς και εκπτώσεις.

Και όταν υπολείπονται κάποια «μίνιμουμ», τα απαιτείς έναντι της παραιτήσεώς σου.**
Και γι αυτό πρέπει να είναι ενήμεροι και σύμφωνοι (προς διασφάλιση της ορθότητας και πιστότητας της θέσης) και οι 10 επόμενοι στρατηγοί.

Σύμφωνα και με τη λαϊκή ρήση, που δυστυχώς δεν έχει υποκατασταθεί από κοσμιοτέρα: «με πορδές δεν βάφονται αυγά».

Είστε οι μόνοι που η πολιτεία ονομάζει θεσμοθετημένα και επισήμως «Αρχηγούς».

Τα ιστορικά δεδομένα πλέον είναι παλαιά και τα πρόσφατα λειτουργούν υπενθυμητικά.
Το Γουδί παραμένει τοπογραφικά προσδιορισμένο στη ίδια θέση. Τα πρόσωπα αλλάζουν.

Οι Αρχηγοί των όπλων και Σωμάτων ας αρθούν στο ύψος των περιστάσεων της θέσεως και του βαθμού τους.

Η αγαθή προαίρεση, η συγκατάβαση και η εκ των ενόντων αντιμετώπιση, δεν αναγνωρίζονται σαν επαρκή ελαφρυντικά της αγνής και αγωνιώδους προσπάθειάς σας, να συμβιβάσετε τα ασυμβίβαστα.

Οι καιροί είναι «πονηροί», τα επερχόμενα απαιτητικά, διάθεση κατανόησης και συγκατάβασης ανύπαρκτη.

*Ο Ευάγγελος Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.

** Όταν αναλαμβάνει κάποιος Αρχηγός πρέπει:
α. Να σχεδιάζει σαν να μείνει 5 μήνες, για να είναι αποτελεσματικός (και να μην χαθεί σε ατέρμονες αναλύσεις και επιτελικούς σχεδιασμούς).
β. Να έχει στόχους και σχέδια σαν να είναι να μείνει 5 χρόνια, για να έχει λόγω υπάρξεως και μακροπρόθεσμη σκέψη και προοπτική.
γ. Το πρώτο έγγραφο που θα συντάξει και υπογράψει να είναι η αναφορά παραιτήσεώς του, για να μην εξαρτάται από κανέναν και τίποτα.
δ. Κάθε μέρα του να είναι «σαν να είναι η πρώτη και η τελευταία μέρα», δλδ με τόσες προσδοκίες προσφοράς και καμία προσδοκία απολαβών. Και με το μεράκι και την ορμή της πρώτης και την επιμέλεια και την σωφροσύνη της τελευταίας. Και,
ε. Να εύχεται ο Θεός να καλοφωτίζει και να φυλάει τους υφισταμένους του και τον ίδιο.


Κυριακή, 14 Οκτωβρίου 2018

Εδώ Ελλάδα.


Ξάνθη, 4 Οκτ 18.
Του ανταποκριτού μας.





Την ημέρα αυτή η πόλη γιορτάζει την απελευθέρωσή της, το 1919.
Σήμερα στρατιωτικό άγημα με την συνοδεία στρατιωτικής μουσικής μετέβη στην κεντρική πλατεία (του ωρολογίου) για την υποστολή της σημαίας.

Προχωρημένες απογευματινές ώρες. Έτυχε να είμαι εκεί.
Το 1/3 της πλατείας και τα γύρω πεζοδρομία καλύπτονται από τραπεζοκαθίσματα καφετεριών.

Κόσμος ετερόκλιτος.
Καλοντυμένοι, κακοντυμένοι, περίεργα ντυμένοι, εξτρεμιστικά ντυμένοι.
Άλλοι κάθονται ανέμελοι, άλλοι ρέμπελοι, άλλοι τεμπέλικα, άλλοι σκόρπιοι…
Πολλοί κάνουν τον περίπατό τους. Οικογένειες, νέοι, ζευγάρια, φοιτητές..

Κατά τα ειωθότα, δίδονται τα παραγγέλματα στο άγημα, αρχίζει να παιανίζετε ο Εθνικός Ύμνος. Υποστολή Σημαίας.

Σηκώθηκαν Όλοι! Όλοι! Σε στάση προσοχής, Όλοι! Σωστής προσοχής Όλοι!
Πόδια ενωμένα, χέρια στο πλευρό. Παράστημα ευθυτενές.
Η ΕΛΛΑΔΑ είναι ΕΔΩ! …ΕΔΩ!...
Δεν είναι στο Σύνταγμα, στα πέριξ, στα «Εξάχρεια».

ΕΔΩ στάθηκαν κανονική προσοχή!
Όχι σαν τον τερματοφύλακα του Πανκουρελαϊκού,  μετά τον αγώνα που έφαγε 12 γκολ. Πόδια ανοιχτά, χέρια όπου νάνε.

Κάποιοι ψηλά ιστάμενοι, να σταλούν για μετεκπαίδευση ΕΔΩ.
ΕΔΩ,  που το Έθνος Ζει, παλεύει και κυριαρχεί.
Και κυρίως στις καρδιές των κατοίκων.

Μετεκπαίδευση και αναβαπτισμός στην Ελλάδα.

ΥΣ. Στο φόντο της φωτογραφίας, ο Ναός της Αγίας Σοφίας. Ο όποιος συνειρμός επιτρεπτός. Διευκρινίζεται ότι ο Ναός είναι της Αγίας Σοφίας και όχι «της του Θεού Σοφίας»,  χωρίς αυτό να αμβλύνει τους συνειρμούς για το ποθούμενο.

Τρίτη, 9 Οκτωβρίου 2018

Ηγεμόνες και Αυλικοί

Άρθρο Γνώμης της Γιάννας Κωνσταντινίδου**



Όπως μας λέει ο Κικέρωνας, ο κόλακας Δαμοκλής μακάριζε συνεχώς την ευτυχισμένη ζωή που περνούσαν οι ηγεμόνες.

Μια μέρα, ο Διόνυσος αποφάσισε να δείξει στον κόλακα τι σήμαινε η ζωή που διήγαγε.

Έτσι του παραχώρησε για μια μέρα το θρόνο του και διέταξε όλους τους αυλικούς του, ακόμη και το γιο του, να υπακούουν τον Δαμοκλή για μια μέρα, σαν αληθινό βασιλιά.

Ντυμένος λοιπόν με βασιλική ενδυμασία ο κόλακας, πήγε στη μεγάλη τραπεζαρία όπου μπορούσε να απολαύσει όποιο είδος φαγητού επιθυμούσε. Την ώρα που απολάμβανε τη βασιλική μεταχείριση, είδε έντρομος πάνω από το κεφάλι του να κρέμεται ένα μεγάλο σπαθί το οποίο συγκρατούσαν τρίχες αλόγου, οι οποίες θα μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να κοπούν με αποτέλεσμα το σπαθί να πέσει στο κεφάλι του.

Όταν ρώτησε τον Διόνυσο για το σπαθί, εκείνος του είπε: «Το σπαθί το τοποθέτησα εγώ ο ίδιος εκεί για να μου θυμίζει να παίρνω τις σωστές αποφάσεις για το λαό μου και σε πόσο μεγάλο κίνδυνο είναι η ζωή μου καθημερινά».

Ο Δαμοκλής ακούγοντας την εξήγηση αυτή πανικοβλήθηκε και άφησε αμέσως τη ζωή του άρχοντα για να μεταφερθεί στην παλαιά του θέση.

Έτσι και στην πολιτική σκηνή υπάρχουν κάποιοι που ίσα προλάβαμε να τους δούμε ντυμένους ως βασιλείς μέχρι που κατάλαβαν πως έπρεπε να μεταφερθούν στην παλαιά τους θέση...υπάρχουν άλλοι και άλλες που τους αρκεί να είναι αυλικοί και πηδούν με χάρη από την μια αυλή στην άλλη...υπάρχουν οι μόνιμοι χειροκροτητές/ κόλακες αυτών και μετά μιλούν για αλλαγή...

Όχι φίλε μου, αν θες αλλαγή να μάθεις να την διεκδικείς..να στηρίζεις το καινοτόμο..που μπορεί να επαναφέρει τις αξίες που τείνουν να χαθούν και όχι ότι έφερε την κρίση σε αυτές.

Φτάνει πια με τους χαμένους που ακολουθούν τους νικητές, φτάνει πια με τους σύγχρονους ευπατρίδες Δον Κιχώτες που αρχικά μας προκαλούν έκπληξη, μα στο τέλος διασύρονται προκαλώντας τον χλευασμό των άλλων ..φτάνει πια με τους γνωστούς αυλικούς που συνωμοτούν ώστε να εξορίσουν την Κλεοπάτρα...φτάνει με την Σύγκλητο που δεν θα διστάσει να "σκοτώσει" τον ηγέτη...

Πολύ καλό το νέο αίμα που έρχεται με πρόγραμμα και όρεξη για δουλειά...άνθρωποι που τους βλέπουμε πόσο άξιοι είναι στην δουλειά τους..στον πολιτισμό και με ότι καταπιάνονται.. 

Όσο για αυτούς που ήδη ζυγίσαμε σε όποια αυλή και να ήταν κάθε φορά και ήδη κρίναμε εκ του αποτελέσματος το μόνο που έχω να πώ είναι.... : « *Αι ειδοί του Μαΐου» υποψήφιοι είναι αυτοί, καθώς το ίδιο ισχύει για τους υποστηρικτές και τους παρατρεχάμενους αυτών. Μπορώ με σιγουριά να πω πως έφτασαν «αι ειδοί», όμως τη σήμερον ημέρα, δεν υπάρχουν οιωνοσκόποι και δεν ξέρω αν θα περάσουν..

* Αι ειδοί (από τα Λατινικά: idus : ήμισυ, δηλαδή η μέρα που διαιρεί το μήνα σε δύο, σχεδόν, ίσα μέρη). Ο όρος “ειδοί” (έχει μόνο αιτ.: “τις ειδούς”) δεν προσδιόριζε μόνο τον Μάρτιο , αλλά τη 15η ημέρα του Μαΐου, Ιουλίου, Οκτωβρίου και τη 13η μέρα των άλλων μηνών, πάντα κατά το ρωμαϊκό ημερολόγιο.










**Η Γιάννα Κωνσταντινίδου είναι Αρθρογράφος και Ραδιοφωνική Παραγωγός

Κυριακή, 7 Οκτωβρίου 2018

Η Αρθρίτιδα των Πρεσπών


Χρονογράφημα του Ευάγγ. Αθανασιάδη**



Η ανάγκη περιγραφής ασθενειών και βιολογικών λειτουργιών θα μας αναγκάσουν να ανεχθούμε όρους και εκφράσεις που σε άλλες περιπτώσεις θα αποφεύγαμε.

Οι αρχαίοι ρήτορες έλεγαν ότι τα πιο σοβαρά πράγματα λέγονται με αστείο τρόπο.

Λοιπόν…

Στον κεντρικό δρόμο της πόλης βαδίζει ένας αξιοπρεπής ηλικιωμένος θα λέγαμε άνδρας.

Ο βηματισμός του δύσκολος, ίσως επίπονος και οπωσδήποτε περίεργος.

Έδειχνε να καταβάλει ιδιαίτερη προσπάθεια και έντονη καταβολή μυϊκής δύναμης, ιδιαίτερα στην οσφυϊκή περιοχή, τους γλουτούς και τους μηρούς. Τα πέλματα του προς τα έξω, βήματα μικρά, έως και σερνόμενα θα λέγαμε. Μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης του κειμένου, ίσως θα ήταν χρήσιμη μία εξομοίωση της κινήσεως από τον καθένα σας προς αφομοίωση των αναφερομένων, αλλά και ωφέλιμη για λίγο ξεμούδιασμα.

Πίσω του βαδίζουν δύο νέοι ειδικευόμενοι Ιατροί Ορθοπεδικοί, που κατά σύμπτωση την επομένη θα έδιναν εξετάσεις για να πάρουν την ειδικότητα.

Βλέποντας τα συμπτώματα της δυσκινητικότητας του δύστυχου αξιοπρεπούς συνανθρώπου μας, ξέσπασε μέγα επιστημονικό θέμα, διαφορικής διαγνώσεως…

Ο ένας ειδικευόμενος απεφάνθη: «Οξεία χρονία αγκυλοποιητική οστεοαρθρίτιδα της οσφυϊκής μοίρας»

Ο έτερος αντέτεινε: «Οξεία χρονία οσφυαλγία άμφω σε έξαρση, φλεγμένουσα στους Ο3-Ο4 (οσφυϊκούς σπονδύλους).

Η συμπτωματολογία αναλυόταν περεταίρω, η διαγνωστική επιχειρηματολογία εντεινόταν και βελτιωνόταν συμπληρουμένη, κοινός επιστημονικός τόπος δεν υπήρχε.

Διαγνωστικό χάος… Αύριο εξετάσεις ειδικότητος… Ο επιστημονικός εγωισμός πληττόταν, η αυθεντία κατέρρεε, η βεβαιότητα λαβωνόταν.  Και αύριο εξετάσεις…

Η επαγγελματική αναζήτηση της αληθείας…, η περιέργεια…, και η ανάγκη αυτοεπιβεβαίωσης…, υπερίσχυσαν της κοινωνικής συστολής και αβροφροσύνης…

Κοιτιούνται…, αποφασίζουν… και απευθύνονται στον άτυχο ασθενή:

-- Συγνώμη για την αδιακρισία…, αλλά…, ειδικευόμενοι…, εξετάσεις…, επιστήμη…, διάγνωση…!!! Εγώ υποστηρίζω «α» και ο συνάδελφος «β»… καταλαβαίνεται…

Ο ατυχής ασθενής γυρίζει, το πρόσωπο του δεν έχει την γνωστή έκφραση παρατεταμένου  πόνου, κακουχίας, δυστυχίας κλπ… αλλά απογοήτευσης, ντροπής, ατυχίας, κοινωνικής κατακραυγής. Και η απάντηση χειρότερη. Γρίφος. Χρησμός Πυθίας…

-- Δυστυχώς κύριοι, απατηθήκαμε και οι τρείς…

Τώρα τα πρόσωπα των Ιατρών αλλοιώνονται: «Και οι τρείς»;… Αλληλοκοιτιόνται, απορούν.
 Όλα τα ερωτηματικά μόρια και επιρρήματα ανακυκλώνονται στους εγκεφάλους τους:
τίς, τί, πού, πώς, πότε, πόσο, διατί, τηνικάδε, μάλα, όθεν, τηνικαύτα, ώδε, ώσπερ, πόθεν, ποσούτον, ενθάδε, εκείσε,  οπηνίκα;;;
Ανασκόπηση  όλης της παθολογοανατομίας… Τρίτη εκδοχή…, άλλη διάγνωση… Οι εξετάσεις…!!!
Και αναφωνούν μαζί:

-- «Και οι τρείς»…; Για να πάρουν την αποστομωτική, επιστημονικότατη διαγνωστική απάντηση του γρίφου.

-- Μάλιστα… και οι τρείς… Γιατί και εγώ νόμιζα ότι θα κλ@σω αλλά χέστηκ@….


Αυτό ακριβώς έπαθε η «συνομοταξία» των Πρεσπών: «Νόμιζε ότι θα μας κλ@σουν αλλά χέστηκ@ν».

Οι εδώ…, οι εκεί…, οι ολούθε…!!

Τρίζουν οι καρέκλες τους…

Δεν κατάλαβαν καλά. Εδώ είναι Βαλκάνια…
Είναι η Αιωνία Ελλάδα…
Είναι η «Καθ΄ ημάς Ανατολή»…
Εδώ ισχύουν άλλοι νόμοι και άλλοι παράμετροι… Εδώ φυσάει άλλος άνεμος…
Εδώ λειτουργούν άλλες δυνάμεις…
Την πάθανε με το σχέδιο «Ανάν»…, την πάθανε και τώρα…

Και κατά την οικονομική ρήση της παγκοσμιοποίησης, «εάν πετάξει μια πεταλούδα στο Τόκιο, μπορεί στην Ν. Υόρκη να κάνει Τυφώνα»

Να ξέρουν ότι ισχύει κατά μείζονα λόγο και το ότι:
«Άμα κλ@σουν τα Βαλκάνια, μπορεί στα Αντίπερα να κάνει Τσουνάμι»…
Και αυτό είναι και Ιστορικά επιβεβαιωμένο!

* συνομοταξία: Σύνολο έμβιων όντων με κοινές ιδιότητες.









** Ο Ευάγγελος Αθανασιάδης είναι Συνταγματάρχης ε.α.

Δευτέρα, 13 Αυγούστου 2018

Η Αριστερά σε αποδρομή: Ελπίδα υπάρχει;


Άρθρο Γνώμης του Ευάγγ. Αθανασιάδη(*)



Έπεσε στην αντίληψή μου, ένα άρθρο του Βασίλη Φασούλα στην Liberal της 8/8/18, με τίτλο «Τσίπρας: Ο πρώτος και ο τελευταίος «ηγέτης» της Αριστεράς» (**).

Σάββατο, 11 Αυγούστου 2018

Η ζωή δεν περιμένει και είναι Αύγουστος

Άρθρο Γνώμης της Αργυρής Ξέρρα*


……και ο Αύγουστος ο πέτρινος με τα μικρά ανώμαλα σκαλιά…
                          Οδ. Ελύτης, στο  Άξιον εστί

Είναι πολλοί εκείνοι, που μέμφθηκαν αυτούς που επέστρεψαν στο κόκκινο λιμανάκι για να κάνουν το μπάνιο τους τόσο κοντά στις στάχτες. Πιστεύουν ότι είναι νωρίς να επιστρέψουν εκεί που μόλις μια εβδομάδα πριν καίγονταν, ή πνίγονταν άνθρωποι. Την πράξη τους αυτή τη θεώρησαν ως ιεροσυλία και πως κατά την γνώμη τους δεν έπρεπε να το κάνουν.

Πέμπτη, 9 Αυγούστου 2018

Αντίστροφη μέτρηση για τον προϋπολογισμό - Τι θα κρίνει πλεόνασμα και παροχές. Υπάρχουν τομείς που εκφεύγουν από τη κρίση; Ελληνική Ναυτιλία

Άρθρο  Γνώμης του Βασιλάκη Γεωργίου*




Αυτή τη φορά το προσχέδιο προϋπολογισμού που θα κατατεθεί στη Βουλή την 1η Οκτωβρίου δεν μπορεί να είναι  – όπως συνηθίζεται – ένα σχέδιο επί χάρτου. Θα κρίνει πολλά: από την "ομαλότητα" ένταξης στο μεταμνημονιακό πλαίσιο παρακολούθησης, έως τις κυβερνητικές επιδιώξεις "παροχών".

Δευτέρα, 6 Αυγούστου 2018

Η φωτιά αυτή, ιδιαίτερο φυσικό φαινόμενο.

Άρθρο Γνώμης του Ευάγγελου Αθανασιάδη*



Εν πρώτοις να εκφράσουμε τα βαθειά συλλυπητήρια στις οικογένειες των θυμάτων. Συλλυπητήρια σε οικογένειες με πολλαπλά κτυπήματα, ανθρωπίνων απωλειών και συνακόλουθα με απανωτές υλικές και συναισθηματικές απώλειες και ζημίες.
Και δυστυχώς, στο Ελληνικό κράτος, τα ακολουθούντα αρχικά δευτερεύοντα, θα γίνουν τυραννικότερα των πρωτευόντων και σημαντικών.
Να ευχηθούμε καλό κουράγιο και δύναμη, αλλά και το κράτος να απαλλαγεί από τα γνωστά σύνδρομα αναλγησίας του.

Σάββατο, 4 Αυγούστου 2018

Μη μου τη λήθη τάραττε


Άρθρο Γνώμης της Γιάννας Κωνσταντινίδου*



Κλείσε τηλεόραση, μικρόφωνα και ανούσια οχλαγωγία.
Διάβασε βιβλία..άρθρα...ιστορία.
Δεν κουράστηκες πια;

Τρίτη, 31 Ιουλίου 2018

Μια ζωή στην ίδια τάξη θεωρία μα και πράξη*


Άρθρο Γνώμης της Αργυρής Ξέρρα



Αφιερώνω κάποιους στίχους του μεγάλου μας ποιητή Κώστα Καρυωτάκη στα θύματα της φονικής πυρκαγιάς, με την ελπίδα να είναι τα τελευταία , τα οποία θυσιάστηκαν αβοήθητα από την ανυπαρξία της κρατικής αρχής.

Έχω κάτι σπασμένα φτερά.
Δεν ξέρω καν γιατί μας ήρθε
το καλοκαίρι αυτό.
Για ποιαν ανέλπιστη χαρά,
για ποιες αγάπες,
για ποιο ταξίδι ονειρευτό.
                Κώστας Καρυωτάκης

Κυβέρνηση Προπαγάνδας


Άρθρο Γνώμης Ευάγγελου Αθανασιάδη*



Οι δηλώσεις της Κυβέρνησης για τις καταστροφή στο Μάτι είναι εξοργιστικές.
Δεν τους ενδιαφέρει τίποτε. Μόνο η επικοινωνιακή διαχείριση.

Κυριακή, 29 Ιουλίου 2018

Οι όμορφες χώρες, όμορφα καίγονται..


Άρθρο της Γιάννας Κωνσταντινίδου*



Θυμήθηκα τα λόγια του Ιμπραήμ :
«Να έλθετε να με προσκυνήσετε, να παραιτηθείτε από τα της αποστασίας φερσίματα. Ήλθα εδώ για να κατακόψω, κατακαύσω και σχεδόν να αφανίσω όλα τα δένδρα σας, όσα είναι χρήσιμα και αναγκαία, προς τροφήν σας.»

Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2018

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2018

*Υπερασπίσου το παιδί γιατί αν γλυτώσει το παιδί υπάρχει ελπίδα

Άρθρο Γνώμης της Αργυρής Ξέρρα



Ένα από τα ευαίσθητα τμήματα της κοινωνίας μας είναι τα παιδιά. Η προέκτασή μας, η συνέχεια μας , αλλά και η ελπίδα μας για το μέλλον.